Draden van ons Nederlandse slavernijverleden

Vanaf eind april is het project Draden van ons Nederlandse slavernijverleden (DvONS) op verschillende locaties in Limburg te volgen, ook in het Limburgs Museum. In dit landelijke kunst- en participatieproject werken inwoners, kunstenaars en erfgoedinstellingen samen aan een monumentaal wandkleed, waarin Limburgse verhalen over verbinding en het verleden samenkomen met de sporen van het slavernijverleden die vandaag nog zichtbaar zijn. Het Limburgse deel groeit gedurende de looptijd en wordt mét de provincie gemaakt: iedereen kan meedoen, ervaring is niet nodig. Bijzonder is dat gewerkt wordt met circulair textiel, waarbij stoffen een nieuw leven krijgen in een gezamenlijk kunstwerk vol betekenis.

Door de gehele provincie

Je kunt op meerdere plekken in Limburg meedoen. We werken op verschillende locaties in: Horst, Maastricht, Steyl, Roermond, Venlo, Weert.

Kom alleen, of neem iemand mee. Sluit aan voor één keer of kom vaker terug. Je werkt mee aan een onderdeel van het wandkleed en wordt onderdeel van een groter geheel: een provinciebreed maakproces waarin ontmoeting centraal staat.

Doe mee, maak mee, en laat Limburg meewerken aan dit gezamenlijke verhaal.

Waar gaat het over?

Historisch onderzoek als basis voor het ontwerp
In augustus 2025 is historica Diana Miryong Natermann (Universiteit Utrecht) in samenwerking met Christian Ernsten (Universiteit Maastricht) een onderzoek gestart naar het slavernijverleden van de provincie Limburg. De financiering van het historische onderzoek in Limburg is mogelijk gemaakt dankzij de ondersteuning van het Universiteitsfonds Limburg SWOL. Op basis van de historische inzichten die het onderzoek aan het licht bracht, maakt kunstenaar Quinn Zeljak in de komende periode het ontwerp voor het wandkleed editie Limburg, in opdracht van Stichting Villa Maecenatis.

Limburg en het Nederlandse slavernijverleden
Het onderzoek van Natermann en Ernsten biedt voor het eerst inzicht in mogelijke en tot dusver onderbelichte verbanden tussen Limburg en de Nederlandse slavernijgeschiedenis. Daarmee sluit Limburg aan bij andere Nederlandse provincies die de afgelopen jaren hun betrokkenheid bij het slavernijverleden hebben onderzocht. Waar lange tijd werd aangenomen dat vooral het westen van Nederland een centrale rol speelde in dit verleden, tonen de eerste bevindingen aan dat ook in de zuidelijke provincie sporen van deze beladen geschiedenis terug te vinden zijn.

Quinn Zeljak

Quinn Zeljak (1998, Venlo) is kunstenaar, schrijver en onderzoeker. In haar werk verkent zij de kruising tussen textiel, taal en haar voortdurend veranderende lichaam. Zeljak studeerde in 2020 af aan de Maastricht Academy of Fine Arts and Design (MAFAD) en ontwikkelde sindsdien een praktijk waarin persoonlijke ervaring, digitaal beeldmateriaal en kritisch onderzoek samenkomen.

Haar beeldarchief — bestaande uit alledaagse digitale vondsten zoals spamadvertenties, yogatutorials en stockfoto’s van mensen met rugpijn — vormt een belangrijke bron voor haar werk. Deze beelden onthullen subtiele maar hardnekkige aannames over hoe we onze lichamen online presenteren: er lijkt altijd iets te mankeren, en er is altijd een oplossing te koop.

Tijdens haar masteropleiding aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (KABK) in Den Haag verdiepte Zeljak zich verder in de relatie tussen kunst en handicap. Geïnspireerd door haar eigen ervaringen met chronische ziekte en pijn stelt zij vragen over productiviteit, vooruitgang en wat lichamen “horen te zijn”. Vanuit een sociaal, eerder dan medisch perspectief onderzoekt zij hoe het lichaam zich verhoudt tot de omgeving die het vormt — en gevormd wordt door.

Voor het project Draden van Ons Nederlandse Slavernijverleden wil Zeljak haar kennis van textiel inzetten voor onderzoek naar het Limburgse slavernijverleden. In samenwerking met de Universiteit Maastricht zal zij dit onderzoek vertalen naar een grootschalig wandkleed, waaraan inwoners uit de hele provincie kunnen bijdragen.

In het kader van haar ontwerpopdracht heeft Quinn Zeljak rapper Cetje (Cedric Kenti) gevraagd een tekst te schrijven, die wordt opgenomen in het ontwerp.