Het Limburgs Museum heeft onlangs een omvangrijke collectie films van fotograaf Werner Mantz (Keulen 1901 – Eijsden 1983) verworven. Mantz is internationaal geroemd als architectuur- en industriefotograaf, eerst in zijn geboortestad Keulen en vanaf de vestiging van zijn atelier in Maastricht (1932) ook in Nederland. Onbekend was het feit dat hij gedurende zijn lange carrière ook gefilmd heeft in Limburg en daarbuiten. Uniek ook, omdat het maar zelden gebeurt dat een museum de beschikking krijgt over zoveel visueel bronnenmateriaal uit de privésfeer van een kunstenaar, zeker als het gaat om film.

Door contacten met diens kinderen kon het Limburgs Museum Mantz’ filmnalatenschap van tweehonderd titels verwerven. Fotograaf Werner Mantz was een bevlogen hobbyfilmer. Tussen 1926 en 1980 maakte hij korte en wat langere reportages op 9,5mm- en 8mm-film, die tot voor kort nooit in het openbaar zijn vertoond. Bijna zijn hele leven en professionele carrière trekken in de films voorbij. Prachtig en ontroerend is het geduld waarmee Mantz het wel en wee van zijn gezin en andere familieleden tegen de achtergrond van zijn woonplaats op film vastlegt. Bijzonder ook omdat hij daarbij zoveel mogelijk dezelfde criteria toepast als in zijn fotografie: het natuurlijke licht dat de opname ‘maakt’, de camerahoek, het centraal stellen van de personages.
De films zijn van grote waarde uit biografisch en cultuurhistorisch oogpunt, en zullen de komende jaren toegankelijk worden gemaakt voor publiek. De helft van de films is inmiddels gedigitaliseerd.